Lancharci to uprzywilejowana warstwa społeczna w Królestwie Wapauty, tradycyjnie związana z władzą i zarządzaniem majątkami ziemskimi. Przez stulecia stanowili elitę polityczną kraju i odgrywali istotną rolę w jego ustroju. Spośród nich wywodzili się urzędnicy państwowi oraz osoby sprawujące nadzór nad rozległymi dobrami zwanymi lantchartsiołami. W strukturze państwa podlegali władzy monarchy oraz instytucjom centralnym Królestwa.
System polityczny Wapauty opiera się na współistnieniu władzy królewskiej i parlamentu. Król lub królowa wybierani są w wyborach na stanowisko sprawowane dożywotnio, natomiast lancharci przez długi czas stanowili jedną z najważniejszych grup wpływu w życiu publicznym. Ich znaczenie wynikało zarówno z tradycji, jak i z posiadania majątków oraz lokalnej władzy nad zamieszkującą je ludnością.
Rola lanchartów w historii Wapauty budzi jednak liczne spory i odmienne oceny. W okresach politycznych przemian ich pozycja ulegała zmianom, a stosunek społeczeństwa do tej warstwy bywał niejednoznaczny. W wielu regionach pamięć o ich rządach i decyzjach stała się jednym z elementów sporów o kształt państwa i jego przyszłość.
